Hymn do miłości Ojczyzny - analiza i interpretacja - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Hymn do miłości ojczyzny to wiersz Ignacego Krasickiego, który powstał w związku z Myszeidą, w której stanowi on oktawę (osiem wersów, każdy po jedenaście zgłosek) piątą pieśni IX. Utwór został ogłoszony bezimiennie w 1774 roku w „Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych”. Hymn... jest ściśle powiązany z czasami w których powstał, został napisany po gorzkich doświadczeniach konfederacji barskiej oraz pierwszego rozbioru Polski. Uważa się go za początek liryki patriotycznej doby niewoli.

Tytuł wiersza, zawierający określenie gatunkowe (hymn), kieruje naszą uwagę w stronę spraw podniosłych i prymarnych. Mamy tu do czynienia z uroczystą pieśnią pochwalną o charakterze apostroficznym. Podmiot zwraca się nie do Ojczyzny, ale do miłości Ojczyzn, nazywając ją świętą, wprowadzą ją w sferę wartości najwyższych:

Święta miłości kochanej Ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!


Drugi wers przynosi zastrzeżenie, miłość do Ojczyzny to uczucie właściwe jedynie pewnej grupie ludzi – tych, którzy są obdarzeni „umysłami poczciwymi”. Przypomnijmy, że poczciwymi nazywał Krasicki również „zacnych ojców” w „Świecie zepsutym”, a więc chodzi o ludzi żyjących według określonego systemu wartości, z których najważniejsze to cnota, uczciwość, poszanowanie dla starszych i tradycji, patriotyzm, itp.

W utworze tym po raz pierwszy zostaje związana „świętą miłość” ojczyzny z ofiarą i cierpieniem. Podmiot nadaje pojęciom kojarzącym się z nieszczęściem nowe, pozytywne znaczenie. Za pomocą szeregu oksymoronicznych zestawień: „smakują trucizny”, „pęta nie zelżywe”, „chwalebne blizny”, ukazuje nowe znaki prawdziwego patriotyzmu. Kochać ojczyznę znaczy tyle, co ofiarować się za nią, kiedy trzeba cierpieć i w ten sposób wypełniać swój obowiązek:
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe;
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe.


Ofiara za Ojczyznę nie pozostaje bez zapłaty, miłość jakby się zwraca w „rozkoszach prawdziwych”. Miłość do Ojczyzny to pragnienie bycia dla niej, ofiara - to główny sens życia prawdziwego patrioty, co zostaje wypowiedziane w pełnych emocji ostatnich wersach wiersza:

Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać!


Odczucie emocjonalnego zaangażowania podmiotu w wypowiadane słowa, zostało zbudowane za pomocą powtórzeń na nawarstwionych na tak niewielkiej przestrzeni – dwukrotne powtórzenie zwrotów: „byle” oraz „nie żal”.

Krasicki w swoim Hymnie... przedstawił radykalny program patriotyzmu, który wymaga od obywatela w sytuacji zagrożenia pełnego poświęcenia, nawet oddania życia za Ojczyznę. Podobne deklaracje składali nieco później romantycy.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Monachomachia - streszczenie
2  Ignacy Krasicki - biografia
3  Monachomachia jako poemat heroikomiczny



Komentarze: Hymn do miłości Ojczyzny - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2011-10-18 16:25:44

Nie można brać pod uwagę komentarzy ludzi, którzy nie mają pojęcia o uczuciach wyższych ,jak prawdziwa miłość do Ojczyzny . Kto tego nie rozumie, lepiej żeby nie zabierał głosu. Po prostu ośmiesza się


2011-03-30 21:39:06

Co za prymityw krytykuję tę interpretację...Jeśli utwór traktuje o miłości do Ojczyzny, trudno, żeby w interpretacji pisać o kwiatkach czy pogodzie. Jak chcesz urozmaiceń, to obejrzyj film ze Stevenem Seagalem.


2011-03-15 12:42:54

Jesteś, panie, żałośnie niekompetentny, więc po co się odzywasz? Krasicki w Hymnie do miłości Ojczyzny pokazał, że bycie człowiekiem "oświeconym" (czyli wykształconym, światłym, oczytanym, "lepszym" niż motłoch) nierozerwalnie wiąże się z umiłowaniem własnego kraju. Patriotyzm jego jest piękny - i w formie, i w działaniu, albowiem zakłada zarówno sławienie Rzeczypospolitej, jak i realne działanie dla jej dobra. Utwór ten to wspaniała pochwała patriotyzmu samego w sobie, warto zauważyć, że nie pada tu nazwa naszego kraju. Ma on więc charakter uniwersalny, właściwy dla każdego obywatela każdego kraju - Ojczyznę trzeba kochać, bo (tak, właśnie!) jest wspaniała. I nie ma nic ponad nią wspanialszego. Tyle ode mnie gwoli uzupełnienia, skądinąd bardzo dobrej, interpretacji Katarzyny Banul. Pozdrawiam


2010-12-14 15:29:46

wg mnie analiza jest zrobiona w poprawny sposob a jesli ktos sie poprostu na tym nie zna to niech sam sobie to zrobic skoro nie potrafi docenic tego ze ktos poswiecil na to swoj czas.....Dzieki Kasia


2010-10-12 21:47:13

owijanie w bewełne...ciagle jedno i to samo, ze podmiot liryczny wychwala tą całą Ojczyzne i nie mało co dostaje orgazmu (bo jaka ona nie jest wspaniała) :/




Streszczenia książek
Tagi: