GENEZA – Pomysł napisana tego typu utworu zrodził się podczas rozmów, jakie Krasicki toczył z pruskim królem Fryderykiem II.
Monachomachię wydano anonimowo w 1778 roku w Lipsku, jednak czytelnicy bez trudu rozpoznali w niej pióro Krasickiego. Ostrze krytyki jest skierowane przeciw duchowieństwu i jego wadom.
Tekst nawiązuje do tradycji francuskich utworów takich jak np. Pulpit autorstwa Boileau’a, który był heroikomicznym poematem ośmieszającym duchowieństwo.
TEMAT MONACHOMACHII – Osią utworu Krasicki uczynił spór, jaki toczył się pomiędzy zakonem dominikanów oaz karmelitów. Akcja opiera się o dwa filary – tj. dyskusję oraz naradę, które następnie przeradzają się w bitwę. Choć temat sporu nie jest w tekście sprecyzowany, to można się domyślić, iż jest on błahy.
Akcja Monachomachii toczy się bardzo dynamicznie. Opiera się na opisach i monologach, a bohaterowie – czyli zakonnicy, ukazani są przez Krasickiego w sposób dramatyczny.
Pozornie wydaje się, iż Monachomachia skierowana jest przeciwko zakonom i religii w ogólności. Nie jest to jednak prawdą, gdyż Krasicki chciał jedynie ukazać wynaturzenia i wady, jakie drzemały w polskim klerze - zacofanie, ciemnotę, co z kolei wpływało na odbiór całego stanu zakonnego przez Polaków.
Postaci mnichów oraz same zakony były chyba najczęściej ośmieszanymi w dobie oświecenia. Poeci i literaci rysowali tych ludzi jako nieprzystających do rzeczywistości, oderwanych od realiów życia, zajmujących się błahymi sprawami. Mnisi ukazywani byli jako kłótliwi, zacofani i infantylni. Podkreślano ich lenistwo, zamiłowanie do dobrego jedzenia i picia, kłótliwość i zapalczywość. Krytyka Krasickiego wymierzona jest właśnie w te nadużycia, została jednak znacząco złagodzona humorem i dowcipem.
Śmiech, którego używali twórcy oświeceniowi, miał jasne reguły i cele. Nie było w nim nic z plebejskiej rubaszności czy błazeństwa. Śmiech był stonowany, spokojny, celowościowy, zapożyczony do ośmieszania ważnych społecznie przywar.
BUDOWA UTWORU – Monachomachia złożona jest z 6 pieśni o ośmiowersowych zwrotkach. Są to tzw. oktawy.
Monachomachia - wiadomości wstępne - kasia () osobiście uwielbiam Krasickiego, ale w tym przypadku muszę się zgodzić z grzesiem. utwór jest beznadziejny, nudny, nieśmieszny, dekoncentruje, w ogóle nie wciąga. opracowanie go zajmuje mi dwa razy więcej czasu, niz innych utworów, bo "monachomachia" kompletnie nie zachęca do tego, żeby jakkolwiek się nad nią pochylić. - Matura, egzaminy na studia z klp.pl -
Monachomachia - wiadomości wstępne - martyna () grzesiu :
) widze że sie nie spodobala praca zadana (czyli przeczytanie "Monachomachi") przez nauczyciela... nie jest ten utwor az tak zły...da sie przeczytac... - klp.pl - korepetycje nie będą Ci juz potrzebne -
Monachomachia - wiadomości wstępne - Lena () Humorystyczny i zabawny można się pośmiać warto przeczytać. Jak wiadomo Krasicki jest mistrzem kondensacji treści i komizmu postaci. Ośmiesza bawiąc i pouczając czytających, stara się ukazać wady lecz ma świadomość, że sam nie zmieni świata. Polecam - Matura, egzaminy na studia z klp.pl -
Monachomachia - wiadomości wstępne - grzes () ludzie głupszego utworu jeszcze nie czyatłem, o tym że jets to komedia zorientowałem sie czytając jej opracowanie. nudne, nieczytelne, bez sensu, można usnąc czytając. podczas czytania poprostu nie da sie skuopić nad jej treścią. kondolencje dla wszytskich którzy to czytać będą - Matura, egzaminy na studia z klp.pl -
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
